Op de bank met LIJF

Na de performance van LIJF vrijdag 26 januari, mochten Lichelle en ik nog even op de bank kruipen met Thomas (155), Liam (155) en Anne-Fay van Cookachoo. We hebben gekletst over hoe de samenwerking tussen 155 en Cookachoo tot stand is gekomen, hoe LIJF zijn vorm heeft gekregen, hoe het maakproces is gegaan en over toekomstplannen.  

Na de performance van LIJF vrijdag 26 januari, mochten Lichelle en ik nog even op de bank kruipen met Thomas (155), Liam (155) en Anne-Fay van Cookachoo. We hebben gekletst over hoe de samenwerking tussen 155 en Cookachoo tot stand is gekomen, hoe LIJF zijn vorm heeft gekregen, hoe het maakproces is gegaan en over toekomstplannen.  

Robin: Jullie hebben nu al veel verschillende voorstellingen en shows gedaan. Én jullie hebben meegedaan met Holland’s Got Talent. Hoe zijn jullie als 155 bij elkaar gekomen, en wat waren de stappen die jullie hebben gezet?
Thomas: 155 is ontstaan vanuit een vriendengroep in Wageningen vroeger. Toen heette dat nog iLL Skill Squad. Onder die naam hebben we meegedaan aan HGT. Maar ja, hoe is het ontstaan?

Ik ken alle jongens, behalve mijn broer Erik dan, van het breakdancen. We gingen vroeger naar breakdance les. We trainden altijd samen en na het trainen bleven we chillen. Op een gegeven moment gingen we elke zomer samen op vakantie. Eerst een roadtrip naar Zeeland, later roadtrips door Europa waar we straatshowtjes gingen doen.

De meeste breakdance crews trainen om te battlen. Wij vinden dat niet vet en willen echt iets maken, een dansje en een verhaaltje. Dus toen dachten we: we moeten shows doen.

We deden onder andere mee aan de Kunstbende. Onze show ging over talentenprogramma’s, we maakten het een klein beetje belachelijk. Maar we hadden gewonnen en scouts van Holland’s Got Talent zaten in de zaal. Zij wilden dat wij mee deden. Eigenlijk hadden we een beetje iets tegen talentenshows, maar na dik lang vergaderen dachten we: fuck it, we doen het gewoon. Maar dan wel precies hoe we het zelf wilden. En het werkte. Mensen vonden het super vet en we kregen veel reacties en aanvragen. Mensen gaven ons 1000 euro als we een optreden van tv deden. Vanaf dat moment realiseerden we ons dat we echt een beetje geld konden verdienen met wat we toch al deden.  En toen gingen we meer voorstellingen maken en subsidie aanvragen. Nu staan we hier en leven we van de dans.

Robin: Hoe zijn jullie tot deze samenwerking tussen 155 en Cookachoo gekomen?
Anne-Fay: Het was de grote droom van Erik (155). Met Erik heb ik een jaar in de klas gezeten, in 2006. Daarna hebben we elkaar jaren niet gezien, tot hij bij een show van mij kwam kijken. En toen zei hij: “Fay, wil jij een breakdance concert maken met 5 gekke jongens?” En ik dacht OKAY let’s go. Ik had toen nog geen idee wat het zou worden.

Thomas: 155 is een breakdance collectief uit Utrecht. We maken nu een tijdje voorstellingen; grote voorstellingen, kleine voorstellingen, grote zaal, middenzaal, whatever. En we ontdekten dat als de energie echt een beetje los begint te komen, het stopt. Dat komt niet per se door ons, maar ook een beetje door de setting. Mensen denken, ja ik ben in een theater, ik ga geen geluid maken en ik ga niet staan.

Toen zijn wij gaan nadenken over op wat voor plek je nou echt helemaal mee gaat met iets. Meer dan je fysiek zou doen in een theater. We kwamen uit op festivals en concerten en dachten: oké, we moeten gewoon iets van een dansconcert, een breakdance concert maken. Want als je naar een vet concert gaat doe je gewoon mee met je lichaam, je denkt, maar ook niet te diep. Je doet gewoon mee op een heel ander niveau. En dat wilden we, maar dan met dans. Dus toen we dit idee hadden kwamen we met Anne-Fay in contact en hebben we uiteindelijk samen LIJF gemaakt.

Lichelle: Aan het einde van de show gaven jullie aan dat dit is hoe de show echt bedoeld was, wat bedoelden jullie daar mee?
Thomas: We wilden de show in eerste instantie echt in een poppodium spelen. Dus in het Paard van Troje, Tivoli Vredenburg en in de Melkweg. Alleen toen wij LIJF hadden wilden de poppodia ons niet boeken omdat het iets was wat ze nog nooit hadden gedaan.

Wij hebben toen eerst een korte festival versie gemaakt. Deze hebben we toen op de Parade gespeeld. En dat ging heel erg goed. Toen hoorde iedereen van alle poppodia dat het echt super vet zou zijn. En toen pas ging dat rollen.

En dit, KAF, is dan eigenlijk weer geen poppodium, maar we hebben het soort van omgebouwd tot een club/poppodium. Daarom zei ik dus van: zo is hij eigenlijk bedoeld, als dit. De echte versie en dan in deze setting.

Robin: Jullie wisten dus waar jullie naar toe wilden werken, hoe zag het maakproces er verder voor jullie uit?
Liam: Ik ben er eigenlijk zomaar in gerold.
Anne-Fay: Zei je gerold of gelokt?
Liam: Allebei, haha. Erik en Thomas, en de jongens van 155, hadden allemaal plannen voor wat ze wilden. Maar ze wisten zelf eigenlijk ook nog niet precies hoe. Toen kwam ik erbij in de studio en hebben we van alles geprobeerd vanuit wat zij bedacht hadden. Dat hebben we gewoon een tijdje gedaan. Veel proberen.

Dit was best een korte fase voor de korte versie. We hebben er 4/5 weken aan gezeten. Op een gegeven moment hadden we 30 minuten materiaal, maar we wisten nog helemaal niet of het überhaupt zou werken. Je zit in de studio maar je maakt een voorstelling die eigenlijk om het publiek draait. Na de try-outs kwamen we erachter dat veel dingen wel werkte, maar veel dingen ook niet. Na wat aanpassingen hebben we de eerste versie op de Parade gespeeld. Voor mijn gevoel is het daar pas geklikt. Daar is de voorstelling geworden tot wat het is en werd het elke keer beter. Na die zomer met de Parade, festivals, Lowlands, zijn we de studio weer ingegaan en konden we hem uitbouwen naar wat het nu is. Eigenlijk hadden we alsnog te weinig tijd voor alle ideeën.

Thomas: Ja, we hebben altijd te weinig tijd. In elk proces. Voor alles eigenlijk. Maar toch wordt het dan een geheel. En dat is het mooie aan dat het geen filmpje is of zo. Het is een optreden. Het is niet echt een optie dat je er niet bent, je moet het sowieso doen. Dus voor jullie, het publiek, is het sowieso af. Wat wij presenteren is het eindproduct. Dat weten wij ook. Dus of wij nou meer of minder hadden gewild, dat maakt niet uit. Op het moment dat je het optreden doet is dat gewoon wat het is, en is het klaar, punt.

Lichelle: Wat ik mij ook nog afvroeg, doen jullie veel met improvisatie tijdens de show? Of staat alles echt vast?
Anne-Fay: Het is volledig geregisseerd en staat wel redelijk vast. Binnen wat er vast staat is er wel heel veel ruimte om te spelen, voor improvisatie.
Thomas: Laten we het zo zeggen, overal is over na gedacht. Maar er is veel ruimte om het nog zelf in te vullen.

Robin: Dit was de een-na-laatste keer dat jullie LIJF speelden toch? Staat er nog meer in de planning?
Thomas: Er komen sowieso denk ik nog wel boekingen op deze show. Dit is toch wel een show die wat anders is dan de meeste dingen, het blijft een show waar je echt bij moet zijn. Elke keer als we het doen, komen er weer nieuwe dingen uit voort. Dus ik denk dat er wel nog een paar komen. Maar we gaan ook weer iets nieuws maken.

Robin: Spannend! Er zijn dus al echt plannen voor in de toekomst?
Thomas: Jazeker. We zijn nu, met 155, bezig met een soort van drieluik. Het is voor een project dat ‘Motors’ heet. Uiteindelijk wordt het een voorstelling maar we beginnen met een dansfilm. Daarna een roadtrip documentaire en dan worden die twee dingen verwerkt in een voorstelling. Het gaat over dansen en motors.

Stap 1 is al bijna klaar, de film is half maart af. Dus dat is facking snel. Die roadtrip gaan we ergens in de zomer maken en als we terug komen gaan we de show maken.

Robin: De roadtrip is dus volledig op motors?
Thomas: Ja, we rijden allemaal motor. En we nemen één support auto mee voor als er motors kapot gaan of zo. We weten nu al dat er shit kapot gaat.

Robin: We kunnen dus nog veel van jullie verwachten dit jaar. Is er nog iets wat jullie zelf nog willen zeggen?
Thomas: Yes, we moeten nu gaan afbreken. Schrijf dat maar op, haha. Opbouw en afbreken doen we allemaal zelf naast de show neerzetten. Echte showbusiness.

Houd de girl met de golden body suit en voice Anne-Fay in de gaten via @anne_fayy op Instagram. En de boys van 155 zijn op social media te vinden onder de naam @eenvijfvijf, make sure to check them out want er staan nog veel toffe dingen op de agenda. For the girls: ze zijn nu vooral in strakke motorpakjes te zien;-)

37